1-انتخابات:
در کشوری زندگی می کنیم که هرگاه ، هرکس پایش گیر می افتد ، حرفهای زیبا و دلفریب می زند. احساسات اطرافیان را تحریک می کند و از غلیان احساسات دیگران به جهت منافع خویش سود می برد. و کسی موفقتر است که بیشتر بتواند احساسات دیگران را تحریک کند.
حال وقت انتخابات است. به که رای می دهید؟ کدام یک از کاندیداها حرفهایش درست است و کدامیک تا کنون به حرفهایش عمل نموده است؟ تا بحال کدامیک از انهایی که برای چندمین بار کاندید شده اند عملکرد گذشته اش مورد ارزیابی قرار گرفته است؟ نه ارزیابی توسط ما بر اساس شنیده ها ؟ ارزیابی توسط نهاد های ارزیابی؟ که بعنوان مثال این نماینده در چند مورد از موارد تصویب شده حضور فعال داشته؟ چند مورد بانی تصویب مسائل خاص بوده؟ پیشنهاد دهنده بوده یا فقط رای دهنده بوده؟ یا بعضی ها فقط حضور در صحن مجلس داشته و تنها به عنوان نماینده نامه سفارش به دیگران داده است؟ راستی کسی که برای اولین بار هم کاندید شده و عملکردش در رزومه کاریش قابل توجه نیست چی؟ چند در صد از نمایندگان باید حقوقی و قانون دان باشند؟ .....
2-پدر و مادر:
مورد دوم که موجب دل مشغولی من شد این است که کدامیک از ما آمادگی پدر یا مادر شدن را ابتدا کسب کرده ایم و سپس پدر یا مادر شده ایم؟ کدامیک ازما مواردی تربیتی انجام شده توسط اولیاء خود را در مورد اشکال می دانیم اما خود بطور ناخودآگاه به انجام آن موارد می پردازیم؟ آیا پدر یا مادر شدن تنها یک لقب را یدک کشیدن است؟ آیا آنقدر به بلوغ فکری وتربیتی رسیده ایم که اتوانیم نفری دیگر را تربیت نماییم ؟ و یا از روش سعی و خطا .... ایا ساختاری در جامعه ما پیش بینی شده که اطلاعات و آموزش لازم را به افراد بدهد؟ آیا در مدارس یا دانشگاه یا ساختار آموزشی ما آموزش به افراد داده می شود؟ آیا علت این همه ناهنجاری در جامعه ما عدم آوزش نمی باشد؟ همه آگاهی افراد مربوط به اطلاعات کسب شده و تجربه شده خود می باشد؟ آیا چند کلاس درسی و تفریحی و.... که شاید نصفی از آنها هم از روی چشم هم چشمی ، بچه های ما می روند نیاز آینده فرزندان ا را برآورده خواهد کرد؟ آیا مربیان و معامان آموزشگاه ها و موسسات مورد ارزیابی و نظارت هستند؟ در چه جامعه ای در حال زندگی هستیم؟؟؟؟؟؟
3-اس ام اس:
این پیام کوتاه برای من آمد نمی دانم شما از آن برداشت لطیفه می نمایید یا چیز دیگر اما برای من جالب بود و نتوانستم از آن بگذرم.
دهقان فداکار پیر شد، چوپان دروغگو عزیز شد، شنگول و منگول خودشون گرگ شدند، کوکب خانم حوصله مهمونی رو نداره، کبری تصمیم گرفته که دماغش را عمل کنه ، روباه و کلاغ دستشون توی یک کاسه هست، حسنک گوسفنداشو ول کرده و اومده تو شهر تو یک شرکت آبدارچی شده، آرش کمانگیر معتاد شده، شیرین خسرو و فرهاد رو پیچونده و با دوست پسرش رفته اسکی، رستم و اسفندیار اسباشونو فروختن و با موتور میرن کیف قاپی، راستی چی به سر ما ایرانی ها اومده؟؟؟

4-